Tunisch haken is een techniek die de laatste maanden stilaan in mijn werk geslopen is. Na een aantal stugge en ruwe teleurstellende resultaten, ben ik over dit meer dan tevreden. Een zachte sjaal, heel soepel vallend, dikker en vooral warmer dan gewoon gehaakte exemplaren, wat met de huidige temperaturen wel aangenaam is. Op Pinterest zag ik dit patroon passeren en twee dagen later had ik deze schoonheid klaar. 

De gebruikte steek is de ‘full stitch’, een zachte, rekbare, stof die aan de achterkant het geribbeld effect van een breiwerk heeft, is daarvan het resultaat. 

Het resultaat is een driehoekige sjaal om helemaal in weg te kruipen, ik moest een beetje goochelen met het aantal herhalingen en de afmetingen omdat mijn garen veel dunner is dan het gebruikte garen in het patroon en het uiteindelijke resultaat is een spanwijdte van maar liefst 2 meter en op het breedste punt meet hij 45 cm. 

Ik heb een donker- en een lichtblauw garen genomen, om in het hele ton sur ton opzet van het originele patroon te blijven en dat is ontzettend mooi, maar ik denk dat er evengoed schitterende resultaten behaald kunnen worden met contrasterende kleuren.

Patroon: By Claire

Garen: Zeeman Soft, 2 bollen van elke kleur. 

Naald: Addi click, nr 6. 

De fascinatie begon meer dan dertig jaar geleden bij het tikkende geluid van de breinaalden van mijn bomma. En het is nooit meer overgegaan.

Ondertussen heb ik zelf een garenvoorraad waarmee ik heel wat mensen kan voorzien van dekens, mutsen en sjaals. En dan kan ik er desgewenst vast nog een half bos bij yarn bomben ook.

Ik ben begonnen met naaien, al meer dan 15 jaar geleden, dat vond ik ook heel fijn maar was niet zomaar eventjes aan de kant te leggen en terug op te nemen als je eens vijf minuutjes tijd hebt. Daardoor verschoof de focus naar breien, maar de frustratie die een paar gevallen steken met zich meebrengen, bracht mij heel snel bij mijn grootste liefde, de haaknaalden. Mijn beeld van gehaakte dingen was altijd dat ze ouderwets waren en, eerlijk gezegd, ook gewoon ronduit lelijk, tot ik zoveel mooie nieuwe dingen en technieken ontdekte en mij daarin ben gaan verdiepen.

Het idee van de blog kriebelde al heel lang, om een mooie verzameling te maken van inspiratie, tutorials, technieken, reviews en (links naar) patronen (van die niet lelijke, noch ouderwetse dingen).

Welkom, zet u, neem een taske koffie en een naald. We gaan eraan beginnen.

 

 

 


 

Ik zou eens moeten..

Ik ga eens..

Misschien moet ik eens..

Ik zou nu toch echt eens moeten..

Met die woorden begonnen het laatste jaar de meeste zinnen over deze blog.

De blog staat ondertussen al een hele tijd klaar, maar toen begon dezelfde mantra opnieuw voor de eerste post.

Maar.

Hier is hij dan.

A la Luz.